മഹാഭാരതത്തിൽ പതിനെട്ട് അധ്യായങ്ങളുണ്ട്.
ആ പതിനെട്ട് അധ്യായങ്ങളിലായി അരങ്ങേറുന്ന മിത്തുകൾ പരന്ന് കിടക്കുന്നത് അസംഖ്യം ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലായാണ്.
കഥയെഴുതിയ വ്യാസൻ പോലും അവിടങ്ങളെല്ലാം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ അതോ നമ്മൾ പറയുന്ന ഇടങ്ങളിൽ തന്നെയാണോ കഥ നടന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ പെട്ടുപോകും.
അത്തരത്തിലാണ് അഖണ്ഡ ഭാരതത്തിലെ പലപ്രദേശങ്ങളും മഹാഭാരതത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്.

പാണ്ഡവർ വനവാസത്തിനിടെ ഒളിച്ചുകഴിഞ്ഞതും വേഷപ്രച്ഛന്നരായി കഴിഞ്ഞതും ഒളിവുജീവിതത്തിനിടയിലെ സംഭവങ്ങളും പ്രണയങ്ങളും രതികാമനകളുമെല്ലാം വിസ്തരിക്കുന്നുണ്ട് വ്യാസൻ.
എവിടെയെല്ലാമാണ് അവർ ഒളിച്ചുകഴിഞ്ഞത്.
എവിടെയാണ് അവർ ഒളിച്ചുകഴിയാതിരുന്നത്
പലദേശങ്ങളും ഇപ്പോഴും അറിയപ്പെടുന്നത് അവരുടെ ഒളിവ്ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്.
നമ്മുടെ കേരളത്തിലുമുണ്ട് അത്തരം ഇടങ്ങൾ
സൈരന്ധ്രി മല അങ്ങനെ കഥകളിൽ നിറഞ്ഞ ഒന്നാണ്.
സൈരന്ധ്രി എന്നാൽ ദ്രൌപതിയാണ്. പാഞ്ചാലിയാണ്.
അർജുനൻ അമ്പെയത് സ്വന്തമാക്കുകയും അമ്മയായ കുന്തിദേവിയുടെ അബദ്ധത്താൽ പഞ്ചപാണ്ഡവരും പത്നിയായി പങ്കിട്ടെടുക്കുകയും ചെയ്ത പാഞ്ചാലിയെന്ന ദ്രൌപതി.
ഇവിടെ ഒളിവിൽ കഴിയവേയാണത്രേ പാഞ്ചാലിക്ക് കല്യാണസൌഗന്ധികത്തോട് പ്രിയമേറിയത്.
ഭീമൻ കല്യാണസൌഗന്ധികം തേടി അലഞ്ഞത് ഇവിടത്തെ കാട്ടിലാണത്രേ.
കുറച്ചുകാലം പാണ്ഡവർ ഒളിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഗുഹയും കുളിച്ച തോടുമെല്ലാം സൈരന്ധ്രിയിലുണ്ട് എന്നാണ് കഥ, അല്ലെങ്കിൽ അതാണ് ചിലരുടെ വിശ്വാസം.
സൈരന്ധ്രിയെ നമുക്കറിയാം. പക്ഷെ അതിൻറെ ഇംഗ്ലീഷ് നാമധേയം പറയണമെന്നുമാത്രം.
നമ്മുടെ സൈലൻറ് വാലിയാണ് സൈരന്ധ്രി.
സൈരന്ധ്രിയെന്നത് സംസ്കൃതത്തിലെ ദ്രൌപതിയുടെ പേരാണ്.
ആദിവാസികൾ ആ പേര് ബ്രട്ടീഷുകാരോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും പറയാൻ ബദ്ധപ്പെട്ട ഇംഗ്ലീഷകാരൻ സൈലൻറ് വാലി എന്ന് പേരിട്ടുവെന്നുമാണ് ഫോറസ്റ്റർ ഷൺമുഖൻ ചേട്ടൻ പറയുന്നത്.
(പക്ഷെ വനവാസികളായ ആദിവാസികൾക്ക് എങ്ങനെ ആര്യൻമാരുടെ ഭാഷയായ സംസ്കൃതം വശമായി എന്നചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ ഈ പേരിൻറെ പിന്നിലെ കഥയിലെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമില്ല)
ചീവീടുകളില്ലാത്തതിനാൽ നിശബ്ധതതയുടെ താഴ്വാരമാണ് ഇവിടമെന്നും അങ്ങനെ ഈ പേര് ലഭിച്ചെന്നും പറയുന്നവരുമുണ്ട്.
ഏതായാലും ചീവിട് സൈലൻറ് വാലിയിൽ ഇപ്പോഴുണ്ട്.
അതും മൂന്ന് തരം. ഇപ്പോഴതിൻറെ പ്രജനനകാലം ആരംഭിക്കാറായി.
ഇതാണ് സ്ഥിതിയെങ്കിൽ സ്ക്കൂളിൽ നമ്മൾ പഠിച്ചതും വായിച്ചതുമെല്ലാം തിരുത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

വാക്കുകളുടെ ലോകത്തെ ഒറ്റപ്പെടലിൻറെ ഒരു തുരുത്തിൽ കുരുങ്ങി കിടന്ന ഒരു സുപ്രഭാതത്തിലായിരുന്നു ആ യാത്ര.
നേരത്തേ ആസൂത്രണം ചെയ്തെങ്കിലും വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് പലകുറി മനസിലിട്ട് കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും ഹരിച്ചും ഗുണിച്ചുമെല്ലാം നോക്കി.
യാത്രകൾ എന്നും ആവേശമാണെങ്കിലും പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ ഇത്തവണ ഒരു ശങ്ക.
അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായ കേസ് തോമ അവധിക്ക് വെച്ച് ട്രക്കിങ്ങിന് ഇറങ്ങി.
ഇതാദ്യമായാണ് ഒരു ട്രക്കിങ് ഗ്രൂപ്പിൻറെ കൂടെ ട്രക്കിങ്ങിന് ഇറങ്ങുന്നത്.
ട്രക്കിങ്ങിന് മുമ്പേ കാട് കയറിയ ചിന്തകളിൽ വ്യാപൃതമായിരുന്നു മനസ്.
എസ് ഹരീഷിൻറെ പട്ടുനൂൽപുഴുവെന്ന പുതിയ നോവലിലെ സാംസയുടേയും സ്റ്റീഫൻറേയും ആനിയുടേയും വിജയൻറേയുമെല്ലാം ഏകാന്തതയും ഉൻമാദവും പ്രണയവും വിഷാദവുമെല്ലാം നെഞ്ചിലും തലച്ചോറിലും പേറിയൊരു പുറപ്പാട്.
റോഡരികിലെ തെരുവുവിളക്കിന് താഴെ വായനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കെയാണ് പറഞ്ഞതിലും അൽപം വൈകി രാവണനെത്തിയത്.
ഡിജെ ഫ്ലോർ പോലെ വർണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വാഹനത്തിനകത്ത് അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരുമായി പത്തൊമ്പത് പേർ.
ഒന്നുറങ്ങിയെണീക്കാനുള്ള സമയമുണ്ട്.
പക്ഷെ ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു, വീണ്ടും പുസ്തകത്തിലേക്ക്.
അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി ചായകുടിക്കാനായി നിർത്തി.
ഇനി അധികദൂരമില്ല സൈലൻറ് വാലി മലയുടെ അടിവാരമായ മൂക്കാലിയിലേക്ക്.
മുക്കാലിയിലെ ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസിൽ ചെന്ന് പേരും വിലാസവുമെല്ലാം നൽകി ബാഗ് വാങ്ങി.
ബാഗിൽ ഒരു ടീ ഷർട്ടും തൊപ്പിയും.
ഇനിയുള്ള യാത്ര ഫോറസ്റ്റിൻെറ ബസിലാണ്.
സാധാരണ ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് ഒന്നുകിൽ ഫോറസ്റ്റിൻറെ ബസ്സിലോ അല്ലെങ്കിൽ സർവ്വീസ് നടത്തുന്ന അംഗീകാരമുള്ള സ്വകാര്യ ജീപ്പിലോ മലമുകളിലേക്ക് പോകാം, സ്വകാര്യവാഹനങ്ങൾ കയറ്റിവിടില്ല.
അങ്ങനെ വനംവകുപ്പിൻറെ ബസിൽ കഥയും ഒച്ചയും കലപിലയുമായി സൈരന്ധ്രിമലയിലേക്ക്...

2.
സൈരന്ധ്രിയിൽ ഒരു വാച്ച് ടവറുണ്ട്.
വലിയ ഉയരത്തിൽ ഉരുക്കുപാളികൾ കൊണ്ട് നിർമിച്ച ആ വാച്ച് ടവറിന് മുകളിലേറിയാൽ അന്തമില്ലാതെ പരസ്പരം കൈകോർത്ത് നീണ്ടു കിടക്കുന്ന മലനിരകളെ കാണാം.
അകലെ മനുഷ്യസ്പർശമേറ്റിട്ടില്ലാത്ത കുന്തിപുഴ കാണാം.
നോക്കൂ, പുഴയ്ക്ക് പോലും മഹാഭാരതവുമായി ബന്ധം.
പാണ്ഡവരുടെ അമ്മയായ കുന്തിയുടെ പേര്.
വനവാസകാലത്ത് കുന്തി ഈ പുഴ മറിച്ചുകടന്നതിനാലാണത്രേ ഈ പുഴയ്ക്ക് കുന്തിപുഴയെന്ന് പേരുവന്നത്.
അതേസമയം തന്നെ കുന്തിരിക്ക പുഴയെന്നത് ലോപിച്ചാണ് കുന്തിപുഴയായി മാറിയതെന്നും പറയുന്നവരുണ്ട്.
കുന്തിരിക്കം മരങ്ങൾ ഏറെയുണ്ട് കുന്തിപുഴയുടെ വശങ്ങളിൽ എന്നതിനാൽ തന്നെ ഇത് നിഷേധിക്കാനാവില്ല.
കഥകളിലും മിത്തുകളിളും അഭിരമിക്കുന്നവർക്ക് മഹാഭാരതത്തിലേക്കും യുക്തിനോക്കുന്നവർക്ക് വശങ്ങളിലേക്കും നോക്കാമെന്ന് മാത്രം പറയട്ടെ.
നിളയുടെ പ്രധാന പോഷകനദികളിലൊന്നായ തൂതപുഴയുടെ കൈവഴിയാണ് കുന്തിപുഴ.
മലിനമാകാതെ തെളിഞ്ഞ സ്ഫടികജലമാണ് കുന്തിപുഴയിലേത്.
മനുഷ്യസ്പർശമേൽക്കാത്തതിനാലാവണം അതിന്നും മലിനമാകാതെ തുടരുന്നത്.

വാച്ച് ടവറിന് മുകളിൽ നിന്നാൽ നിലമ്പൂരിലേയും തമിഴ്നാട്ടിലേയും വനങ്ങളും മലകളും കാണാം.
ഒരുവശത്ത് കുന്തി പുഴയെങ്കിൽ മറ്റൊരുവശത്ത് ഭവാനിപുഴയും ഒഴുകുന്നു.
ഭവാനി കേരളത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചത് ഒഴുകുന്നത് തമിഴ്നാടിൻറെ ഭാഗത്തേക്കാണ് എന്നുമാത്രം.
മലകൾക്കിടയിൽ ഓറഞ്ചും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും പച്ചയുമെല്ലാം നിറങ്ങളിൽ മുങ്ങിയ ഇലകളാൽ വസന്തം തീർത്ത് കിടക്കുന്ന ചോലവനങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യം.
തീരുന്നില്ല, ഇവിടെ നിന്നാൽ തണുത്ത മഞ്ഞുമേഘങ്ങളുടെ തഴുകലും നനവും നുകരാം.
സൈലൻറ് വാലിയെന്നാൽ വെറുമൊരു വിനോദ സഞ്ചാരകേന്ദ്രമല്ല,
വലിയ ചരിത്രം പേറുന്ന ഒന്നാണ്.
എൺപതുകളിൽ വലിയ പരിസ്ഥിതി സമരങ്ങൾക്ക് തന്നെ വേദിയായ ഇടം.
ഇന്ന് വാച്ച് ടവർ നിൽക്കുന്നതിന് താഴെയായി ഒരു ജലവൈദ്യുതപദ്ധതിക്കുള്ള (പാത്രക്കടവ് പദ്ധതി) സർക്കാർ നീക്കം പൊരുതിതോൽപ്പിച്ച പരിസ്ഥിതി സ്നേഹികളുടെ ധീരപോരാട്ടത്തിൻറെ ചരിത്രം പേറുന്നയിടം.
സുഗതകുമാരി ടീച്ചറും ആർവിജിയും പ്രസാദ് മാഷുമെല്ലാം മുന്നിട്ടിറങ്ങി ശാസ്ത്രസാഹിത്യപരിഷത്ത് നടത്തിയ സമരം കേരളത്തിലെ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന് തന്നെ പുതിയ ദിശാബോധം നൽകി.
പിന്നീട് ദേശിയോധ്യാനമായി രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ ഭരണകാലത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചശേഷവും ഇവിടെ പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകരുടെ കണ്ണും കാതും തുറന്നേയിരിക്കുന്നു.
അന്ന് പാത്രക്കടവ് പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി പണി തുടങ്ങിവെച്ച തുരങ്കത്തിൻറെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും അവിടെ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.

വാച്ച്ടവറിൽ നിന്ന് മൺ വഴിയിലൂടെ ഒന്നരകിലേമീറ്റർ നടന്നാൽ കുന്തിപുഴയുടെ തീരത്തെത്താം.
അവിടെവരേയെ സഞ്ചാരികൾക്ക് പോകാനാവു.
അവിടെ കുന്തിപുഴയ്ക്ക് കുറുകെ സ്ഥാപിച്ച ഇരുമ്പ് പാലം തകർന്നിരിക്കുന്നു.
2018 ലെ പ്രളയത്തിൽ തകർന്നതാണ് പാലം.
പുതിയത് സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുന്നുണ്ട്.
കാട്ടരുവിയിലെ ഒഴുക്കുവെള്ളത്തിൽ ഒന്നുമുങ്ങിക്കുളിക്കാതെ എങ്ങനെയാണ് കാനനസന്ദർശനം പൂർത്തിയാവുക.
മനസും ശരീരവും ഒന്ന് ശാന്തമാക്കുക
അകമേ മലമുകളിലെ പൊള്ളുന്ന വേനലും പുറമേ കാടിൻറെ തണുപ്പുമായി നടക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചും.
അൽപ്പം സാഹസികമാണ് കാട്ടരുവിയിലേക്കുള്ള പാത.
കാട്ടിലൂടെ കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കം.
കാട്ടുവള്ളിയും മരങ്ങളുടെ വേരുകളും പിടിച്ച് വീഴാതെ ശ്രദ്ധയോടെ താഴേക്ക്.
വഴിയിൽ പലയിടത്തും ആനയിറങ്ങിയതിൻറെ പാടുകൾ.
ഇല്ലിക്കാടിന് സമീപത്തായുള്ള ഈ അരുവിയിൽ ആനകളും പുലികളുമെല്ലാം കുടിവെള്ളം തേടിയെത്താറുണ്ടെന്നത് ഉറപ്പ്.
വഴികാട്ടി ഒപ്പം വന്ന ഫോറസ്റ്റർ ഷൺമുഖേട്ടനും മുമ്പ് ഫോറസ്റ്റ് ബീറ്റ് ഓഫീസറും ഇപ്പോൾ സ്ക്കൂൾ അധ്യാപകനുമായ ബാബുമാഷും പരിസരത്ത് എവിടെയെങ്കിലും ആനയുടെ സാനിധ്യമുണ്ടോയെന്ന് നടന്ന് നോക്കി.
അവർ മടങ്ങിയെത്തുംമുമ്പേ എല്ലാവരും കാട്ടരുവിയുടെ തണുപ്പിൽ ഊളിയിട്ടിരുന്നു.
3.

രാവുകൾ എപ്പോഴും മനോഹരമാണ്,
ആകാശം നിറയെ മിന്നിതിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ, വെട്ടിതിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങൾ...
കൃത്രിമ വെളിച്ചത്തിൻറെ കുത്തൊഴുക്കിൽ മലിനമായിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ തന്നെ ആകാശകാഴ്ച്ച അതിമനോഹരിയാകുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ചും അവ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കൊപ്പമാകുമ്പോൾ.
സൈരന്ധ്രിയും വ്യത്യസ്ഥമായിരുന്നില്ല.
പതിവ് കഥകളില്ല, നിശബ്ദമായും പരസ്പരം കേട്ടും പറഞ്ഞും പരിഭവങ്ങൾ ഒഴിച്ചിട്ടു.
സ്നേഹത്തിൻറെ മറ്റൊരുരാത്രി മെല്ലെ വിരിഞ്ഞു.
പിന്നെ രാവേറും വരെ കാട്ടിലെ ഇരവിൻറെ മറവിൽ നിന്ന് അലറുന്ന കടുവയുടെ ശബ്ദത്തിന് ചെവിയോർത്തിരുന്നു.
കുറ്റാകൂരിരുട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിട്ടും പക്ഷെ ഭയമില്ല.
സ്നേഹത്തിൻറെ വശ്യതയേക്കാൾ വലുതല്ല ഒരു കാടിൻറേയും വന്യത.

നല്ല ഇലയടയും ചായയും കിട്ടും സൈരന്ധ്രിയിൽ കഴിക്കാൻ.
ചായമാത്രമല്ല, ബൂസ്റ്റും ഹോർലിക്സുമെല്ലാം ഇഷ്ടാനുസരണം വാങ്ങികുടിക്കാം.
ഫോറസ്റ്റിൻറെ ക്യാമ്പിൽ അടയും ചായയുമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ജോലിയെടുക്കുന്ന ആദിവാസികളാണ്.
സൈരന്ധ്രിയിൽ മുഖ്യമായും രണ്ട് വിഭാഗം ആദിവാസികളാണ് കൂടുതലായും ഉളളത്.
ഇരുളരും മുദുഗ വിഭാഗവും.
ഇവർ താഴെ സെറ്റിൽമെൻറ് കോളനികളിലായാണ് താമസം.
കാട്ടിൽ നിന്ന് കുന്തിരിക്കവും തേനുമെല്ലാം ശേഖരിച്ചാണ് ഇവരുടെ ഉപജീവനം.
സൈരന്ധ്രിയിലേക്ക് ജീപ്പ് സർവ്വീസ് നടത്തുന്ന ഭൂരിഭാഗം പേരും ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽ പെടുന്നവർതന്നെയാണ്.
പഴയ തലമുറ കാട്ടിൽ നിന്ന് മാത്രം പഠിച്ചെങ്കിൽ ദൂരെ ടൌണിലെ റെസിഡൻഷ്യൽ സ്ക്കൂളുകളിൽ ചേർന്ന് പുതുതലമുറ വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നു.
ഈ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലും മഹാഭാരതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള കഥകൾ ഏറെ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്നവരാണ്.
ഇവിടത്തെ പാറകളിൽ ചിലത് അറിയപ്പെടുന്നത് പാണ്ഡവപാറയെന്നും കരിങ്കൽ ഗുഹ പാണ്ഡവ ഗുഹ എന്നുമാണ്.
പഞ്ചപാണ്ഡവ വിശ്രമിച്ച പാറകളെയാണ് പാണ്ഡവ പാറകൾ എന്ന് അവർ വിളിക്കുന്നത്.
അതേസമയം പാണ്ഡവർ താമസിച്ചിരുന്ന ഗുഹയാണ് പാണ്ഡവഗുഹ.
അവിടെങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം ശുദ്ധിയോടെയാണ് ഈ ആദിവാസികൾ പരിപാലിക്കുന്നത്.
കാട്ടിൽ നിന്ന് തേനെടുക്കാനും മറ്റുമായി എത്തുന്ന ആദിവാസികൾ ഈ ഗുഹയിൽ വിശ്രമിക്കാറുണ്ട്.
ഇവിടെ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് ഭക്ഷിച്ചാണ് താമസിക്കുക.
ഇതവർക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം വീടാണ്.
അതിനാൽ തന്നെ പുറമെനിന്നാരും ഇവിടേക്ക് വരുന്നത് അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുമില്ല.
പവിത്രമായ ഒരിടമാണ് ഈ പാണ്ഡവഗുഹ അവർക്ക്.
മഹാഭാരതത്തിൻറെ മിത്തുകളിൽ എത്രമാത്രം യുക്തിയും സത്യവുമുണ്ടെന്നതിൽ പലരും സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചേക്കാം.
എന്നാൽ അവയെ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൻറെ, ആചാരത്തിൻറെ ഭാഗമായി കരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറത്തും നമുക്കൊപ്പമുണ്ട്.

4.
പരുവാക്കുളത്തേക്കുള്ള ട്രക്കിങ് തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും മനസ് വീണ്ടും അസ്വസ്ഥമായിതുടങ്ങി.
തലേന്ന് രാത്രിയിലെ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതയും അതുണ്ടാക്കിയ മാനസികസമ്മർദ്ദവും യാത്രയെ ഒരിക്കൽകൂടി കറുപ്പണിയിക്കുന്നത് പോലെ.
ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിലാകുമ്പോഴും തനിച്ചാവുന്ന പതിവ് പ്രശ്നം വിരുന്നുവന്നു.
ഇടയിൽ കവിതയും പുസ്തകങ്ങളും സംസാരവിഷയം.
അതിദുർഘടമല്ലാത്ത പാതയും ഒരു കാട്ടരുവിയും പ്ലാൻറേഷനും താണ്ടി മെല്ലെ പുൽമേട് കേറി.
പത്ത് കിലോമീറ്ററിലും താഴെ മാത്രമേ നടന്ന് കയറാനുള്ളു.
പ്ലാൻറേഷൻ കടന്ന് പോകുന്ന വഴിയിലെല്ലാം ആനയിറങ്ങിയതിൻറെ പാടുകൾ, പഴക്കമേറിയതും അല്ലാത്തതുമായ ആനപിണ്ഡങ്ങൾ, നിരങ്ങിയിറങ്ങിയതിനെ തുടർന്ന് മണ്ണിടിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ...
ഇടയിലൊരിടത്ത് കടുവയുടെ കാൽപാടും കാട്ടിതന്നു ഷൺമുഖേട്ടൻ.
മലയണ്ണാനേയും കരിങ്കുരങ്ങുകളേയും സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകളേയുമെല്ലാം വഴിയിൽ കണ്ടു.
പലതരം പക്ഷികൾ, സസ്യജാലങ്ങൾ....അങ്ങനെ വേറെയും
നട്ടുച്ചയായി ഒരാൾ പൊക്കമുള്ള പുല്ലുകൾ താണ്ടി പരുവാക്കുളത്തിൻറെ മുകളിലെത്തുമ്പോൾ.
മുകളിലെത്തിയാൽ പിന്നെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മൊട്ടക്കുന്നാണ്.
കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ പുല്ലുകൾ, ഇടയിൽ ഏത് കടുത്ത വേനലിനേയും തോൽപ്പിക്കുമെന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് പോലെ വിടർന്നുനിൽക്കുന്ന കാട്ട് പൂക്കൾ.
മൊട്ടക്കുന്നാണെങ്കിലും ചുറ്റിലുമുള്ള കാഴ്ച്ച ഏതൊരു യാത്രികൻറേയും ഹൃദയം കവരും.
പച്ചപ്പ് വിരിച്ച മലനിരകൾ, അപ്പൂപ്പൻ താടിപോലെ പാറിപറക്കുന്ന വെളുത്ത മേഘങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങ് ചിതറികിടക്കുന്ന നീലാകാശം, താഴെ അട്ടപ്പാടി ഗ്രാമം, അങ്ങനെയങ്ങനെ...
നേരം ഏറെയായതിനാൽ, മടങ്ങേണ്ട സമയമായതിനാൽ ഷണമുഖേട്ടൻ തിരക്ക് കൂട്ടിതുടങ്ങി.
പ്രായത്തിൻറെ അവശതമൂലം കൂട്ടത്തിലെ സീനിയറായ സലീന ടീച്ചർ ചെറുതായൊന്നു തളർന്നിരുന്നുവെങ്കിലും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
പരുവാകുളത്തിൻറെ മുകളിലെത്തിയ ടീച്ചർ തീർച്ചയായും വലിയൊരു സന്തോഷമായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ആദുവും. കൂ്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ. എൽപി സ്ക്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിയാണ്. അമ്മയ്ക്കൊപ്പം എത്തിയ ആദുവാണ് ആദ്യം സമ്മിറ്റ് കീഴടക്കിയത്. വളരെ എനർജറ്റിക്കായ ആദുവിനെ കാത്ത് ഇനിയും ഒരുപാട് പർവ്വതതുമ്പുകൾ കാത്തരിപ്പുണ്ടെന്നുറപ്പ്.
കുറച്ചുനേരം ആ മൊട്ടക്കുന്നിലെ ഉണങ്ങിയ പുൽപ്പരപ്പിൽ നിവർന്നുകിടന്നു.
സൂര്യൻറെ ചൂടിനെ വെല്ലുവിളിച്ചെന്നപോലെ കണ്ണിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തുന്ന സൂര്യരശ്മികളെ മറയ്ക്കാൻ കണ്ണുകൾ മുറുക്കനെയടച്ചു.
എത്രനേരം അങ്ങനെ കിടന്നു...
5.
കല്ല്യാണസൌഗന്ധികം തേടിപ്പോയ ശക്തനായ ഭീമസേനൻറെ കഥയിൽ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് ഉണ്ട്.
വഴിനീളെ കണ്ടതെല്ലാം തല്ലതകർത്ത്, ചെടികളും പൂക്കളും ഇലകളുമെല്ലാം തൻറെ അതിശക്തമായ ഗദകൊണ്ട് തല്ലിക്കൊഴിച്ച് മുന്നേറിയ ഭീമനെ കണ്ട് ആളുകൾ ഭയന്നു, ഭയചകിതരായി മാറിനിന്നു.
കണ്ടാൽ എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് പോലും അത്രയ്ക്ക് ഉറപ്പില്ലാത്ത ഒന്നിനായി നാടുകൾ താണ്ടി കാട്ടിലേക്ക് കയറി ഭീമൻ.
കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്രയ്ക്കിടെയാണ് തൻറെ വഴിമുടക്കികിടക്കുന്ന വെറും നിസാരനായ ഒരു കുരങ്ങനെ ഭീമൻ കാണുന്നത്.
അതിശക്തനായ തൻറെ വഴിമാറാൻ ഭീമസേനൻ കുരങ്ങനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പുച്ഛഭാവത്തിൽ നോക്കിയ കുരങ്ങൻ പക്ഷെ വേണമെങ്കിൽ രണ്ടടി മാറിപോയിക്കോളാൻ ഭീമനോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
ഭീമന് അത് തന്നെ അവഹേളിക്കുന്നതായാണ് തോന്നിയത്.
പിന്നെ തൻറെ ഗദകൊണ്ട് ശരീരം ചൊറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കുരങ്ങൻറെ വാല് തോണ്ടി മാറ്റാൻ ഭീമൻ ശ്രമിച്ചുവത്രേ.
പക്ഷെ എല്ലാം തല്ലിതകർക്കുന്ന ഭീമൻറെ ബലിഷ്ടമായ ഗദയ്ക്ക് കേവലമൊരു കിഴവൻ കുരങ്ങിൻറെ വാല് തോണ്ടി മാറ്റാനായില്ല.
പലകുറി ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ട ഭീമനെ നോട്ടം കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും കുരങ്ങൻ അപമാനിച്ചു.
ഭീമൻറെ അഹംഭാവത്തെ തന്നെയാണ് കുരങ്ങൻ ചോദ്യം ചെയ്തത്.s
ഒടുവിൽ താനാരാണെന്ന് ഭീമന് മുന്നിൽ കുരങ്ങൻ വെളിപ്പെടുത്തിയത്രേ.
അങ്ങനെ ഈഗോ വെടിഞ്ഞ ഭീമന് മുന്നിൽ കല്ല്യാണസൌഗന്ധികം ആ കുരങ്ങൻ കാണിച്ചുംകൊടുത്തുവെന്നാണ് കഥ.
കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ് ദ്രൌപതിയോടുള്ള അമിത സ്നേഹം കൊണ്ട്, തൻറേത് മാത്രമെന്ന അധീശതബോധം കൊണ്ട് അന്ധനായ ഭീമന് താനെത്രമാത്രം നിസാരനാണ് എന്ന് മനസിലാക്കികൊടുക്കുന്നതായിരുന്നു ആ കാനനയാത്ര എന്നതായിരുന്നു.
എന്തിന് മറ്റുള്ളവരുണ്ടായിട്ടും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കല്ല്യാണസൌഗന്ധികം തോടി പോകാൻ മാത്രമുള്ളത്ര ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ഭീമന് മാത്രം ദ്രൌപതിയോട് തോന്നിയെന്ന ചോദ്യം പക്ഷെ ബാക്കിയായി...
ആ കിഴവൻ കുരങ്ങൻ ആ ചോദ്യം ഭീമനോട് സംഭാഷണമധ്യേ എപ്പൊഴെങ്കിലും ചോദിച്ചിരിക്കുമോ...
അത്തരമൊരു തിരിച്ചറിവിൻറെ, ഈഗോയുടെ, മലയിറക്കമായിരുന്നോ എനിക്കുമിത്.
പിണക്കങ്ങളും ഈഗോയും മാത്സര്യബുദ്ധിയും പരിഭവങ്ങളുമെല്ലാം ആ മലകയറ്റത്തിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായോ...അറിയില്ല.
....................................